Wensen. Een appartement in Boedapest. Een mini-hamam als badkamer (zonder andere bezoekers. Of kinderen). “Prima, graag!” antwoorden als iemand vraagt of ik wil rijden naar Nijmegen. En als we toch bezig zijn, doe dan die financiële vrijheid ook maar. Wie vraagt naar iemands wensen, krijgt meestal antwoord in de vorm van toekomstige zaken. De loterij winnen, zes maanden per jaar
Het is er weer tijd voor: verlanglijstjes. En hoewel je natuurlijk (bij ons tenminste) zelf mag weten wat je vraagt, deed ik alvast een verwoede poging om mijn lijstje uit meer te laten bestaan dan de boeken van Griet op de Beeck en Haruki Marakami. Alleen, uit wat dan hè? ‘Nou, er valt toch zat te bedenken’, zeker in de
Het afgelopen jaar heb ik optimaal gebruik gemaakt van mijn zorgverzekering. Sterker nog, als ik de bonnetjes van de ritten naar afspraken ook had kunnen declareren, had ik de maand december vast niet meer hoeven werken. Nou is het toevallig zo dat ik in principe toch lekker zelf mag weten wanneer ik wel of niet werk, maar kom op, HET
Ik ben alleen. Oké, met de kinderen dan. Het zat er al een tijdje aan te komen. Uiteindelijk is -ie- zondag gewoon vertrokken tijdens een weekendje weg. Met toestemming van m’n moeder zelfs.
Vorige week was de Week van de Pleegzorg en toevallig kregen we in dezelfde week een telefoontje over onze aanmelding bij de Logeerking als logeeradres: eens per vier tot zes weken een dag of een dag en een nacht ruimte bieden aan een kind dat extra zorg en aandacht nodig heeft, omdat ze zelf een beperking hebben of omdat iemand
Bij mijn bezoek aan het AMC vorige week kreeg ik een stapeltje papier mee met ‘informatie’. A4tjes met ‘gegevens’. ‘Belangrijke zaken’. ‘Dingen’. Een van die ‘dingen’ was de inlogcode om je eigen dossier digitaal in te zien.
Bezoek aan het AMC. Ik wist dat het groot was, maar niet precies hóe het was. En gelukkig maar zou je kunnen zeggen, zolang het lukt blijf ik liever in de buurt. Of eigenlijk uit de buurt dus. Maar goed, noem me wereldvreemd of gewoon onnozel, ik had geen idee. Bij binnenkomst leken we in een combinatie van de vertrekhal
Ik ben een beetje verkouden. De laatste keer dat ik een beetje verkouden was, lag ik vier uur later tanden klapperend in bed met iets dat achteraf een ‘longontsteking op het randje’ zou heten. Sindsdien viel m’n haar van m’n hoofd en staat mijn schildklier al maanden in standje winterslaap.
-“June, wil jij voor mama even die paarse gezichtsdoekjes in de kar doen?” -“Paarse? Ik neem die blauwe, die zijn veel beter.” -“Ja, maar die blauwe zijn eigenlijk voor oudere vrouwen, June.” -“Ja precies. Ik neem die blauwe voor jou mama!”